Jan Roo

Woordwolk: Jan

VAN HUIS NAAR THUIS

Geluid aanklikken voorafgaand aan het lezen: https://www.youtube.com/watch?v=NK2_bcQcoD4

Een vogel is geboren om te vliegen; het zij laag bij de grond of hoog boven de bomen. Mensen zagen ook andere talenten van de vogel zoals het gezang. Om daarvan te genieten stopten ze hem in een kooitje. Maar er komt een dag en dan gaat het deurtje open. Er zijn vogels die blijven zitten , er zijn er die een andere keuze maken en kiezen voor de ruimte.

Waartoe zijn wij op aarde?
Je hebt het voor het oog helemaal voor elkaar; huisje , boompje, beestje en zonder veel zorg kabbelt het leven voort. Om 07.00 uur de wekker, ochtendritueel, werk, eten, tv kijken en om 23.00 uur naar bed. That’s easy! Week in, week uit, jaar in, jaar uit…… Maar dan jouw gevoel…

Het bedrijf wordt overgenomen en gaat verder in een nadere vorm; jouw functie vervalt terwijl je het zo naar je zin hebt. Je gaat er niet meer over, jouw cirkel van invloed valt weg. Help wat nu?Ik zit ’s avonds niet meer rustig voor de tv, ik wordt ongedurig. Kan ik wel mee in de nieuwe organisatie?. Maar gelukkig, er is oog voor je. Ze willen nog kijken of je te ontwikkelen bent én dat kunnen ze in één dag wel van je zien.Het resultaat; op een aantal punten niet meer te ontwikkelen. Zie wel, je hebt te lang in je vertrouwde omgeving stil gezeten. Wat nu?

Je komt in contact met een vitale vrouw, ook al is ze niet meer piep. Wat, Jij niet meer te ontwikkelen? Toch wel, je bent een uniek mens…..!

Achtergrond Jan RooDeze vogel die al jaren met veel plezier heeft gefunctioneerd in zijn vertrouwde zelfgekozen kooi, vloog via de voordeur naar buiten. De andere vogels zagen het met argwaan aan; gaat hij het redden? In zijn oude kooitje had hij een geweldig apparaat met een ster tot zijn beschikking waar hij veilig en snel mee over weg kon. De nieuwe vliegroute leidde hem over een brede weg met een brug die over een grote sloot was gebouwd.

Daar aan die overkant was een nieuw kooitje waar hij naar binnen vloog. Het vogeltje die het hoogste lied mocht zingen, zei dat er niet veel zou veranderen. In het nieuwe kooitje, wat er heel anders uitzag en waar andere spelregels zouden gaan gelden, ging je andere dingen doen met heel veel en andere vogels. Er zijn vogels die vinden dat je moet zingen zoals zij het willen, vogels die alleen maar kunnen fluiten volgens het zangboekje, maar ook vogels die zonder boekje heel goed kunnen fluiten, vogels die voor ze beginnen te fluiten er eerst lang over moeten nadenken wat ze nou precies moeten fluiten.

Dan hebben we ook nog vogels die overdag ergens anders vaak heel verschillend fluiten. Maar één avond in de week komen ze in kooitjes op verschillende plaatsen bij elkaar om samen een lied te fluiten. En als ze dan onverwachts een signaal krijgen vanuit de grote dierenwereld worden ze gevraagd om te fluiten omdat er iemand plotseling moeilijkheden heeft gekregen. Ze komen met een groep, die nog best wel eens verschild van omvang, om hun veel geoefend lied te fluiten. Daarna zijn er veelal weer blije vogeltjes.

Omdat de vliegroute nu langer is, blijven we overdag in ons nieuwe kooitje. We nemen sinds jaren weer ons eigen voertje mee om daar te snavelen. s’ Avonds vliegen we weer terug. Na een tijdje zien we ook jaloerse vogeltjes. Kennelijk hebben andere vogeltjes wat meekregen uit hun oude kooitje en soms schittert dat wat teveel in hum oogjes.

Op een dag werd ik door die vitale maar niet meer piepjonge vrouw uitgenodigd om samen met een aantal geheel onbekende vogeltjes bij elkaar te komen. Zij linkte mij aan een stel bijzondere, maar wel inspirerende vogels, die ook buiten het kooitje wilden vliegen maar ook niet wisten om te gaan met de veranderende weersomstandigheden. Zij sprak vol uitdaging: zoek de leukste melodietjes om te fluiten, geniet van dat fluiten. Choose your battle om te kijken hoever je kunt gaan om een plekje te vinden waar je gewoon kan genieten om te fluiten. Zoek naar andere vogeltjes die net als jij vrolijk willen fluiten. Laat de vogels die niet willen maar lekker hun eigen oude lied fluiten, erger je daar niet aan want daar krijg je geen energie van!

Een jaar lang hebben we op onze eigen wijze ervaringen gedeeld. We zijn bij andere, vreemde vogels geweest die allemaal wel wat boeiends te vertellen hadden. Een loopvogeltje vertelde dat hij een hart van een andere vogel had gekregen en steeds weer beter ging lopen. Een andere eigenzinnige exotische vogel, die vroeger ook maar een gewone boerenvogel was, vertelde ons in zijn mooie kooitje met een koperen dak, hoe hij het geld dat hij verdiende met zijn vogels, weer uitgaf om nog meer vogels te laten fluiten. Weer een ander vogeltje die floot op een Hang. Een vrouwtjesvogel heeft verteld hoe zij haar werkvogeltjes behandelde zodat ze nog mooier en beter gingen zingen alsof het hun eigen repertoire was. Elke woensdag werden er eitjes gebakken wat een lekkernij voor de werkvogeltjes is.

We zijn door elkaar geschud, de oude veertjes kwijtgeraakt. Ons hele ecosysteem was naar de gallemiezen. Tot er een moment aanbrak dat we door kregen waarom dit alles gebeurde. Die momenten konden voor een ieder van ons verschillend zijn.
We moesten van die niet piepjonge vrouw met een paar vogeltjes een klein liedje maken en met alle vogeltjes één groot lied. De spelregels waren niet altijd duidelijk zodat het grote lied wat langer op zich heeft laten wachten.

Nu, na een jaar vliegen en fluiten we af toe nog een keertje samen om terug te kijken op een mooie zangschool waar we op een héél andere wijze anders hebben leren fluiten. Anders om er meer plezier in te houden, een beter balans te vinden om met ons fluiten om te gaan. Maar ook om andere vogeltjes in ons nieuwe kooitje uit te dagen om vrolijk te fluiten, ons niet meer te ergeren aan de vogels die het oude zangboekje niet willen loslaten.

Wij genieten van ons nieuwe repertoire. We vliegen, nu zonder sterretje, vrolijk fluitend van het ene kooitje naar het andere. Het oude repertoire laten we zoveel mogelijk los. Op gezette tijden kom ik nog in mijn oude herkenbare kooitje bij de vogeltjes die me met argwaan door de voordeurtje zagen uitvliegen. Ook daar fluit ik nu mijn nieuwe repertoire waar we die vogeltjes ook vrolijk van worden.

Jan Roo

Klik voor een pdf-versie van dit verhaal op onderstaande link:
Van huis naar thuis verhaal Jan Roo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *